Luizen

Als jij kinderen op de peuterspeelzaal of de basisschool hebt, dan weet je waarschijnlijk al waar ik op doel. Alle kinderen krijgen van school een brief mee dat er hoofdluis op school is geconstateerd en van de ouders wordt verwacht de in de brief omschreven maatregelen te nemen. Vervelender is nog dat dit probleem zich niet alleen tot de kinderen beperkt.
Menig mens krijgt al jeuk bij de gedachte en associeert dit, onterecht, met een onvoldoende hygiëne in de huishoudens van hun medemens. Om van het probleem af te komen, als jouw kind hier last van heeft, zullen de raadgevingen strikt opgevolgd moeten worden.
Tegenwoordig gaan mensen vrijer met elkaar om en zal veel sneller, wanneer er aanleiding toe is, gefeliciteerd of begroet worden met een omhelzing of een omarming. Ook het sociale leven van onze kinderen is geheel veranderd. Tegenwoordig leiden zij een druk bestaan. Zij hebben ook naast school een druk leven. Denk aan de sportvereniging die zij elke week bezoeken, de vele feestjes, de disco maar ook het eten of spelen bij een vriendje of vriendinnetje thuis, waardoor er veel meer onderling contact is.
Maar wat heeft dit nu met luizen te maken? Luizen gaan van mens tot mens door contact. Ze kunnen niet springen, dus zullen ze van de ene persoon op anderen moeten kruipen. Dit kan simpel tijdens een omarming al gebeuren. Maar dit kan ook via de kraag van een jas die tegen jouw jas aan op de kapstok hangt samen met de sjaal of muts die je draagt en ze zullen zich vervolgens graag op jouw hoofd huisvesten, het liefst in het haar achter je oren of bij de haargrens in je nek.

Het gevolg voor het kind en de rest van het gezin is jeuk, jeuk, jeuk en wanneer niet snel genoeg ingegrepen wordt, vormen zij weer een nieuwe besmettingsbron voor de klasgenoten en anderen.
Hoe herken je een besmetting met hoofdluis?
Zoals ik eerder zei, kunnen luizen niet springen, maar kruipen op de nieuwe gastheer. Het zijn krabachtige parasieten die zich vrij snel door het haar kunnen bewegen door met kleine klauwtjes van de ene haar op de andere haar te stappen, vandaar het gevaar van "overstappen" bij nauw contact. Een jonge luis is zilverachtig van kleur. De luis voedt zich drie tot zes keer per dag met bloed van zijn gastheer en het zijn juist deze bijtplekken die jeuken.

Het leven van een hoofdluis duurt, mits hij voeding krijgt, maximaal ongeveer 30 dagen, niet zo lang dus, maar in die 30 dagen kan een enkel vrouwtje ongeveer 100 neten produceren. Ik kan je verzekeren dat na een opgemerkte besmetting er meer dan één luis in het haar te vinden zal zijn. Een besmetting met hoofdluis kan dus epidemieachtige gevolgen hebben als er niet goed tegen opgetreden wordt. Griezelige gedachte, vindt je niet?
Lees verder ...